Peter van der Kolk mocht in zijn Corvette C6 als pole-sitter vertrekken, maar verspeelde direct de leiding aan Huisman. Hij startte sterk vanaf de derde positie en stak ook langs Simon Knap (BMW M3). Huisman wist de koppositie vier ronden te behouden en werd toen gepasseerd door Dick Freebird in de Tarzanbocht. Freebird bouwde vervolgens een kleine voorsprong op.

“Ik heb gewoon mijn eigen tempo gereden om een zo goed mogelijke auto over te geven tijdens de pitstop. Ik heb de boel gespaard en besloot mijn positie niet te verdedigen ten opzichte van Freebird, die voor ons niet gevaarlijk was. Daardoor kon Ricardo onze race op een goed setje banden vervolgen en dat leverde mij zowel nationaal als Europees een vice-titel op,” legt Huisman naderhand uit.

Van der Ende was er blij mee, maar hoefde niet tot het uiterste te gaan nadat hij het stuur overnam. Zijn enig overgebleven concurrent in het Europese kampioenschap, Stefano D'Aste, moest afhaken met een lekke band, terwijl raceleider Cor Euser in zijn Lotus Evora GT4 door hetzelfde lot werd getroffen. Van der Ende hoefde zodoende niet voluit te gaan om zijn tweede titel te winnen.

“Het was slechts een kwestie van de race volmaken en onder de vlag door rijden. Het is jammer dat het zo loopt en dat er voor mij weinig strijd op de baan was, maar lekrijden doe je niets aan. Het seizoen is van begin tot eind perfect verlopen. We hebben helemaal nergens een steekje laten vallen. Ik denk dat ik niet eens een krasje schade heb opgelopen,” analyseert Van der Ende.

Van der Ende was niet de enige die profiteerde van lekke banden bij de concurrentie. Voor Van der Kolk stond de winst van de Legend Cup nog op het spel en die titel was binnen toen Euser op drie wielen terug moest naar de pitstraat. “Euser en Lammers zijn geen kleine namen, maar ik heb veel bijgeleerd dit seizoen. Ik heb veel aan mijn teamgenoot Jeroen Bleekemolen te danken, al zit er nog steeds geen automatische piloot in onze Corvette,” merkt Van der Kolk op.

Achter het duo Huisman / Van der Ende finishte de combinatie Van der Kolk / Bleekemolen op de tweede plaats. Ook de derde plek was weggelegd voor coureurs die geregeld op het podium staan. “Winnen is dit seizoen helaas niet gelukt,” moesten Jan Joris Verheul en Dennis Retera erkennen. “Ik heb het geprobeerd, maar het zat er niet in,” aldus Verheul. Retera is toch tevreden over het seizoen dat hij draaide. “Het niveau in deze klasse is gestegen en we hebben heel redelijk gepresteerd.”

De hoofdrace was de twintigste en laatste race van het derde jaar van het HTC Dutch GT4 Championship. Het vierde seizoen van de klasse start volgens traditie met de Kruidvat Gillette Paasraces.

Uitslag Formido Finaleraces – Circuit Park Zandvoort 2011
Race 3 HTC Dutch GT4 Championship:
1. Duncan Huisman - Ricardo van der Ende, BMW M3 GT4, 27 ronden in 51:16,376 minuten (136,082 km/u)
2. Peter van der Kolk - Jeroen Bleekemolen, Corvette C6, op 3,911
3. Dennis Retera - Jan Joris Verheul, Aston Martin Vantage, op 26,415
4. Simon Knap, BMW M3 GT4, op 27,795
5. Jan Lammers - Phil Bastiaans, Porsche 997 GT4, op 59,711
6. Pieter-Christiaan van Oranje - Bernhard van Oranje, BMW M3 GT4, op 1:05,857
7. Robert den Otter - Pim van Riet, BMW M3 GT4, op 1:22,506
8. Stefano D'Aste, Lotus Evora GT4, op 1:35,000
9. (8) Eric Bruynoghe - Philip van Beurden, Porsche 997 GT4, op 1:50,066
10. (9) Dick Freebird - Cor Euser, Lotus Evora, op 1 ronde
11. Ant Scragg - James Appleby, Aston Martin Vantage, op 1 ronde
12. Eduard Leganov, Ginetta G50, op 1 ronde
13. (10) Henry Zumbrink - Ferdinand Kool, BMW M3 GT4, op 6 ronden

Niet geklasseerd:
Wim van Genderen - Luc Braams, Chevrolet Camaro GT4, op 13 ronden

Niet gestart:
Ales Jirasek - Jiri Gottwald, Ginetta G50
Gianni Guidici, Lotus 2 Eleven.